DÍA DA PAZ EN BIBLIOANTIOQUÍA

PONTE NOS SEUS ZAPATOS. 30 DE XANEIRO, DÍA DA PAZ!

 

Millóns de persoas TEÑEN que abandonar a súa vida e os seus lugares de orixe pola violencia, a intolerancia e a fame. 

Vidas de refugiados from depori


A través de este videoxogo poderás porte nos zapatos dos seus protagonistas, atréveste?

 

 E para rematar,  este trinta de xaneiro toda Castela e León unirase a través da música na loita contra a guerra de Siria. Unha canción creada por unha nena de once anos, Inés García, que pretende chegar a todos os recunchos.

  

COMO TE ATREVES A VOLVER
A FERIR CON GUERRAS
A UN PRECIOSO POBO
A PAZ SEMPRE
ME TRATABA BEN
E NON ES QUEN
PARA LEVARTE ISTO.

Máis información en:

 http://maestrosconlosninosdesiria.blogspot.com.es/

 http://entrepasillosyaulas.blogspot.com.es/2017/01/vidas-de-refugiados-tutorias-para.html

 http://www.zamora24horas.com/articulo/cultura/conoce-unirte-iniciativa-cylcantaporsiria/20170119083306139271.html

 http://cylcantaporsiria.blogspot.com.es/

 http://clasechupiguay.blogspot.com.es/2017/01/cancion-dia-de-la-paz.html

 http://www.elnortedecastilla.es/valladolid/201701/22/esta-cancion-escolar-contra-20170120205346.html

Premio para o noso compañeiro Marcos Fernández! Parabéns!

La Región, 27/01/2017

Xinzo fixo entrega do galardón literario infantil Carlos Casares

O gañador, Marcos Fernández, relata a historia dun neno que vive en Siria e que escapa da guerra 

Marcos Fernández estudante de 1º da ESO do Instituto Cidade de Antioquía de Xinzo, recolleu onte o Primeiro Premio Literario Xuvenil Carlos Casares. O protagonista do seu relato é Samer, un rapaz de 11 anos que naceu en Damasco, a capital de Siria. "Un día estaba vendo as noticias, e saiu información da guerra de Siria", conta este pequeno escritor. "Gustoume para escribir o relato, pero é algo que me da moita pena", engade.

A historia de Samer, é unha historia que conmove e que conciencia, pero que tamén está chea de esperanza: "Samer e a súa familia escapan da guerra en busca dunha nova vida", conta Marcos.

A sensibilidade coa que este rapaz da Limia abordou a historia de Samer conmoveu aos membros do xurado deste certame: "Marcos tratou unha temática de plena actualidade, moi dura ", explica Alfonso Carlos Lois, coordinador da Casa da Cultura de Xinzo e membro do xurado do certame.

O concurso, organizado pola Concellería de Cultura do Concello de Xinzo, celebrouse o pasado ano co gallo do Día das Letras Galegas. Marcos foi o vencedor na categoría infantil, xa que o ano pasado aínda cursaba primaria.

Na entrega de premios, que tivo lugar en xullo, este rapaz "desperto e interesado polos temas de actualidade que o rodean", segundo destacan del algúns dos seus mestres, atopábase de viaxe cos seus pais, polo que non puido recoller o seu premio: un diploma, unha placa e un vale de 200 euros para material escolar. Dende o Concello decidiron facer un segundo acto de entrega. "Ocurríusenos que o mellor xeito de que Marcos recibise o seu galardón fose en presenza dos seus compañeiros e dos seus pais", explica Luis Miguel Gil, edil de cultura.

Uns pais que asistiron orgullosos ao evento. "Estamos moi contentos, Marcos participou con moita ilusión", sinala a súa nai.Aseguran que educan ao seu fillo na solidaridade. E é que Marcos ten un desexo:"Que todos sexamos iguais e todos teñamos o mesmo, non uns mais e outros menos".

PRIMEIRA ACTIVIDADE DO CLUBE DE LECTURA NO CURSO 2016-17

                                                      

O alumnado do clube de lectura do noso centro participou nunha xuntanza con outros clubes -Allariz, Viana do Bolo e Maceda-, e a autora do libro que leron no trimestre anterior: Inma López Silva, Aqueles días en que eramos malas. 

                                                        

Tamén se achegaron ata Radio Allariz onde lles fixeron unha entrevista.

Aquí podedes ver fotos das dúas actividades:

A miña canción favorita de Bob Dylan VII (Pilar): Hurricane

RETO Ó XEFE,  RUBÉN.

NADAL EN BIBLIOANTIOQUIA

Árbore de Nadal realizado polo alumnado de Ciclo Medio de Forestais.

Pechamos o primeiro trimestre con moita actividade na nosa biblioteca.
As lecturas de Nadal fixeron traballar o programa de préstamos; algunhas eran obrigatorias pero tamén houbo quen aproveitou para buscar lecturas que entretivesen as horas mortas das vacacións.
Ademais o profesorado iniciou o seu clube de lectura co novo libro dun dos escritores locais de máis éxito: Antón Riveiro Coello.















A última exposición do ano tivo como tema "O Nadal no mundo". Os departamentos de linguas incitaron ó alumnado a explicar como se celebran estas datas no seu entorno. Contribuíron tamén as profesoras visitantes Lina e Henriquette contándonos as tradicións en Francia e Inglaterra respectivamente.
Algunhas fotos da expo:

A MIÑA CANCIÓN FAVORITA DE BOB DYLAN VI (Yolanda Matos)

PILAR PÉREZ (XEFA) PÁSOCHE O TESTIGO.

A MIÑA CANCIÓN FAVORITA DE BOB DYLAN V (CONCHITA RÚA)

A seguinte en contarnos cal é a súa canción favorita de Bob Dylan será      

YOLANDA MATOS

A miña canción favorita de Bob Dylan, IV (Víctor Pérez Baltar)

Knocking on heaven´s door

Víctor recoméndanos, de paso, a película Pat Garret & Billy de Kid, de  Sam Peckinpah, na que o propio Bob Dylan facía un papel, ademais de poñer a música. 

Maravillosa proposta: peli, música, poesía!

Para quen queira escoitar outra versión, deixamos a tan coñecida dos Guns and Roses.

Esta fin de semana foi a cerimonia de entrega dos premios Nobel. Bob Dylan non asistiu pero a gran Patty Smith representouno interpretando unha das cancións de Dylan máis poéticas     A Hard Rain's A-Gonna Fall.

Non puido ser máis emocionante: poesía en estado puro!

A Hard Rain's A-Gonna Fall		Una dura lluvia va a caer
Oh, where have you been, my blue-eyed son? Oh, where have you been, my darling young one? I've stumbled on the side of twelve misty mountains, I've walked and I've crawled on six crooked highways, I've stepped in the middle of seven sad forests, I've been out in front of a dozen dead oceans, I've been ten thousand miles  in the mouth of a graveyard, And it's a hard, and it's a hard, it's a hard, and it's a hard, And it's a hard rain's a-gonna fall.		Oh,¿dónde has estado, mi querido hijo de ojos azules? ¿dónde has estado, mi joven querido? He tropezado con la ladera de doce brumosas montañas, he andado y me he arrastrado en seis autopistas curvadas, he andado en medio de siete bosques sombríos, he estado delante de una docena de océanos muertos, me he adentrado diez mil millas en la boca de un cementerio, y es dura, es dura, es dura, es muy dura, es muy dura la lluvia que va a caer.
Oh, what did you see, my blue-eyed son? Oh, what did you see, my darling young one? I saw a newborn baby with wild wolves all around it I saw a highway of diamonds with nobody on it, I saw a black branch with blood that kept drippin', I saw a room full of men with their hammers a-bleedin', I saw a white ladder all covered with water, I saw ten thousand talkers whose tongues were all broken, I saw guns and sharp swords  in the hands of young children, And it's a hard, and it's a hard, it's a hard, it's a hard, And it's a hard rain's a-gonna fall.		Oh, ¿y qué viste, mi hijo de ojos azules? Oh, ¿qué viste, mi joven querido? Vi lobos salvajes alrededor de un recién nacido, vi una autopista de diamantes que nadie usaba, vi una rama negra goteando sangre todavía fresca, vi una habitación llena de hombres cuyos martillos sangraban, vi una blanca escalera cubierta de agua, vi diez mil oradores de lenguas estaban rotas, vi pistolas y espadas en manos de niños, y es dura, es dura, es dura, y es muy dura, es muy dura la lluvia que va a caer.
And what did you hear, my blue-eyed son? And what did you hear, my darling young one? I heard the sound of a thunder, it roared out a warnin', Heard the roar of a wave that could drown the whole world, Heard one hundred drummers whose hands were a-blazin', Heard ten thousand whisperin' and nobody listenin', Heard one person starve, I heard many people laughin', Heard the song of a poet who died in the gutter, Heard the sound of a clown who cried in the alley, And it's a hard, and it's a hard,  it's a hard, it's a hard, And it's a hard rain's a-gonna fall.		¿Y qué oíste, mi hijo de ojos azules? ¿Y qué oíste, mi joven querido? Oí el sonido de un trueno, que rugió sin aviso, oí el bramar de una ola que pudiera anegar el mundo entero, oí cien tamborileros cuyas manos ardían, oí diez mil susurros y nadie escuchando, oí a una persona morir de hambre, oí a mucha gente reír, oí la canción de un poeta que moría en la cuneta, oí el sonido de un payaso que lloraba en el callejón, y es dura, es dura, es dura, es muy dura, es dura la lluvia que va a caer.
Oh, who did you meet, my blue-eyed son? Who did you meet, my darling young one? I met a young child beside a dead pony, I met a white man who walked a black dog, I met a young woman whose body was burning, I met a young girl, she gave me a rainbow, I met one man who was wounded in love, I met another man who was wounded with hatred, And it's a hard, it's a hard,  it's a hard, it's a hard, It's a hard rain's a-gonna fall.		Oh, ¿a quién encontraste, mi hijo de ojos azules? ¿Y a quién encontraste, mi joven querido? Encontré un niño pequeño junto a un pony muerto, encontré un hombre blanco que paseaba un perro negro, encontré una mujer joven cuyo cuerpo estaba ardiendo, encontré a una chica que me dio un arco iris, encontré a un hombre que estaba herido de amor, encontré a otro, que estaba herido de odio; y es dura, es dura, es dura, es muy dura, es muy dura la lluvia que va a caer.
Oh, what'll you do now, my blue-eyed son? Oh, what'll you do now, my darling young one? I'm a-goin' back out 'fore the rain starts a-fallin', I'll walk to the depths of the deepest black forest, Where the people are many and their hands are all empty, Where the pellets of poison are flooding their waters, Where the home in the valley meets the damp dirty prison, Where the executioner's face is always well hidden, Where hunger is ugly, where souls are forgotten, Where black is the color, where none is the number, And I'll tell it and think it and speak it and breathe it, And reflect it from the mountain so all souls can see it, Then I'll stand on the ocean until I start sinkin', But I'll know my song well before I start singin', And it's a hard, it's a hard, it's a hard, it's a hard, It's a hard rain's a-gonna fall.		¿Y ahora qué harás, mi hijo preferido? ¿Y ahora qué harás, mi joven querido? Voy a regresar afuera antes que la lluvia comience a caer, caminaré hacia el abismo del más profundo bosque negro, donde la gente es mucha y sus manos están vacías, donde el veneno contamina sus aguas, donde el hogar en el valle encuentra el desaliento de la sucia prisión, y la cara del verdugo está siempre bien escondida, donde el hambre amenaza, donde las almas están olvidadas, donde el negro es el color, y ninguno el número, y lo contaré, lo diré, lo pensaré y lo respiraré, y lo reflejaré desde la montaña para  que todas las almas puedan verlo, luego me mantendré sobre el océano hasta que comience a hundirme, pero sabré bien mi canción antes de empezar a cantarla, y es dura, es dura, es dura, es muy dura, es muy dura la lluvia que va a caer.

A seguinte en contarnos cal é a súa canción favorita de Bob Dylan será      

CONCHITA RÚA.

1 de decembro. Día Mundial da Sida 2016.

Este ano o lema da campaña para celebrar o Día Mundila da Loita Contra a Sida é "Levantemos as mans".

  A iniciativa consiste en facer unha fotografía dunha palabra ou unha frase curta escrita na plana da man, que resuma o que se necesita para fortalecer as mensaxes de prevención do VIH.

                             E esta é a nosa pequena achega desde a biblioteca IES!!!  

         

                                Graciñas a todos!!!

LEVANTEMOS LAS MANOS by Slidely Slideshow



Tamén dispoñedes dunha interesante guía didáctica no seguinte enlace con diferentes actividades para traballar na clase:

 

Mes da ciencia. Mes dos cogomelos

Seguen a pasar visitas pola exposición da biblioteca. O alumnado do ciclo medio de forestais, achegouse ós nosos taboleiros para aprender a distinguir unha lepiota dunha amanita. E non so porque tivesen proximamente un exame....

Ademais, quixeron facer a súa aportación prestándolle á biblioteca as súas coleccións de prantas e sementes: UNHA MARAVILLA como se pode ver nas seguintes fotografías:

25 de novembro. Día Internacional contra a violencia de xénero.

A violencia machista é a expresión máis extrema das desigualdades sociais que viven as mulleres. Un tipo de violencia que sofren as mulleres polo feito mesmo de selo, unha desigualdade silenciada, agochada e en moitos casos normalizada.


Co obxectivo de promover e facer visible o rexeitamento da cidadanía ante calquera tipo de violencia contra as mulleres, o ano pasado, o Concello de Santiago puxo en marcha a campaña de sensibilización “Compostela, en Negro”, na que se implicaron arredor de 300 establecementos comerciais e axentes sociais do municipio, que se converteron en embaixadores da mesma.

A acción consistiu en tinguir de negro a cidade a través dos escaparates, os manequíns, a roupa de traballo; vestir loito en sinal de dor por todas as mulleres que sofren violencia machista e como resposta á máis dura das súas consecuencias: a morte.

 

 Este ano, dezaseis concellos galegos decidiron unir os seus esforzos para desenvolver conxuntamente a campaña de sensibilización “En negro, contra a violencia”.

Ademais de coñecer esta iniciativa, podemos visionar unha curtametraxe titulada “Convidados de Pedra”, obra gañadora do I Concurso de Guións contra a violencia de xénero.


   

Tamén podemos empregar este material que diseñou a profesora Mabel Ulla. Pincha na imaxe.

TOLERANCIA CERO CONTRA A VIOLENCIA 
 
Outra pequena aportación  é este vídeo de Porta "La bella y la bestia"

Autor: CONVIVECIDADE

Fonte: http://ennegrocontraaviolencia.gal/

http://praza.gal/movementos-sociais/10594/a-capital-galega-tinguese-de-negro-contra-a-violencia-machista/

http://praza.gal/movementos-sociais/12974/quince-concellos-de-todo-signo-en-negro-contra-a-violencia-machista/

A miña canción favorita de Dylan, III (Pepe Rodríguez)

 Like a rolling stone

Once upon a time you dressed so fine
You threw the bums a dime in your prime, didn’t you?
People’d call, say, “Beware doll, you’re bound to fall”
You thought they were all kiddin’ you
You used to laugh about
Everybody that was hangin’ out
Now you don’t talk so loud
Now you don’t seem so proud
About having to be scrounging for your next meal

How does it feel
How does it feel
To be without a home
Like a complete unknown
Like a rolling stone?

You’ve gone to the finest school all right, Miss Lonely
But you know you only used to get juiced in it
And nobody has ever taught you how to live on the street
And now you find out you’re gonna have to get used to it
You said you’d never compromise
With the mystery tramp, but now you realize
He’s not selling any alibis
As you stare into the vacuum of his eyes
And ask him do you want to make a deal?

How does it feel
How does it feel
To be on your own
With no direction home
Like a complete unknown
Like a rolling stone?

You never turned around to see the frowns on the jugglers and the clowns
When they all come down and did tricks for you
You never understood that it ain’t no good
You shouldn’t let other people get your kicks for you
You used to ride on the chrome horse with your diplomat
Who carried on his shoulder a Siamese cat
Ain’t it hard when you discover that
He really wasn’t where it’s at
After he took from you everything he could steal

How does it feel
How does it feel
To be on your own
With no direction home
Like a complete unknown
Like a rolling stone?

Princess on the steeple and all the pretty people
They’re drinkin’, thinkin’ that they got it made
Exchanging all kinds of precious gifts and things
But you’d better lift your diamond ring, you’d better pawn it babe
You used to be so amused
At Napoleon in rags and the language that he used
Go to him now, he calls you, you can’t refuse
When you got nothing, you got nothing to lose
You’re invisible now, you got no secrets to conceal

How does it feel
How does it feel
To be on your own
With no direction home
Like a complete unknown
Like a rolling stone?



Pásolle a encomenda a Víctor Pérez Baltar, para que se lembre de nós.


(Pepe Rodríguez)

Mes da ciencia. Mes dos cogomelos en Biblioantioquía

Durante todo o mes teremos esta exposición que ten como eixo condutor os cogomelos e na que se combina o aspecto científico, co alimenticio e o artístico.

 Grazas a Dominga que tivo a idea, a presentou nas súas clases e buscou información.

Grazas ó departamento de AGRARIA, especialmente a Pepe e Yolanda, polos materiais. 

A Miguel do departamento de Plástica por buscar o vínculo entre o tema e a arte, sempre ben disposto a compartir o seu traballo.

A María que sempre abre as portas da biblioteca e se pon a traballar no que cumpra.

Agardamos as visitas e, por suposto, todas as aportacións que queirades facer.

A miña canción favorita de Bob Dylan

KNOCKIN´ ON HEAVEN´S DOOR

(Asun Caneda)

Mama, take this badge off of me 
I can't use it anymore 
It's gettin' dark, too dark to see 
I feel like I'm knockin' on heaven's door 

Knock, knock, knockin' on heaven's door 
Knock, knock, knockin' on heaven's door 
Knock, knock, knockin' on heaven's door 
Knock, knock, knockin' on heaven's door 

Mama, put my guns in the ground 
I can't shoot them anymore 
That long black cloud is comin' down 
I feel like I'm knockin' on heaven's door 

Knock, knock, knockin' on heaven's door 
Knock, knock, knockin' on heaven's door 
Knock, knock, knockin' on heaven's door 
Knock, knock, knockin' on heaven's door


Pepe Rodríguez, cal é a túa canción favorita de Bob Dylan?

NOVEMBRO: MES DA CIENCIA NAS BIBLIOTECAS ESCOLARES

Por cuarto ano consecutivo, a Asesoría de Bibliotecas Escolares impulsa e apoia unha campaña de promocion das ciencias nas bibliotecas escolares. Os lemas anteriores foron:

• Ler ciencia na biblioteca escolar
• Biblioteca escolar... Matemático!!!!
• Biblioteca escolar, base de exploracións.

O froito destas tres campañas -actividades, traballos de investigación sobre ciencia, lecturas etc.- están recollidos aquí e aquí.
 
O lema que aglutina os traballos deste ano é: 

BIBLIOTECA ESCOLAR. TERRITORIO DAS ARTES

A arquitecta Isabel Aguirre foi a encargada de elaborar o manifesto que encabeza esta campaña.

 “Solo el que sabe es libre, y el que más sabe es más libre”. Miguel de Unamuno

Encántame a definición da ciencia como un sistema de coñecementos
ordenados. Cando os nenos preguntan insistentemente, e ás veces
fastidiosamente, “por que?”, están establecendo as bases dos seus
coñecementos. Amplialos e ordenalos será unha tarefa que poderá
enriquecelos ao longo da súa vida. Porque unha das marabillas do
pracer de aprender é que nunca se termina de aprender.
Penso que todos nós deberiamos de ser conscientes de que construír
un futuro para o noso país é construír un futuro para o mundo, e esa
construción haberá de basearse na sabedoría daqueles que nos
precederon, pero tamén na daqueles que están a traballar, a investigar e
a descubrir todos os días.
Os coñecementos científicos marcan a historia da humanidade no seu
sentido máis amplo, xa que esta non podería entenderse se non o fose
dende o desenvolvemento da tecnoloxía baseada sempre na ciencia:
dende a agricultura á máquina de vapor e aos voos espaciais.
Ao tempo, os humanos temos un instrumento único para á transmisión
do coñecemento: a linguaxe. Unha linguaxe diversa e rica ao longo do
mundo e que para os galegos é especialmente vantaxosa, xa que, unida
ao noso irmán o portugués, podémonos entender con 280 millóns de
habitantes, e aínda máis, cos 400 millóns que falan español. Somos ricos
en número, está claro, pero ademais somos ricos en matices, en xiros, en
sutilezas. Esta riqueza da nosa lingua estou certa de que nos axuda a ver
o mundo dende a reflexión e a dúbida. Non é acaso esta actitude a clave
para nos aproximar ao coñecemento?
A globalización na que vivimos é tamén outra enorme vantaxe para
achegarnos ao coñecemento. Un coñecemento que está recollido
basicamente na inxente bagaxe das nosas bibliotecas, a día de hoxe
moitas delas públicas, e tamén, e cada vez máis, dende a facilidade das
comunicacións informáticas. Hoxe vivimos en Galicia, e dende Galicia
vivimos no mundo.
Isabel Aguirre de Urcola

Animámossvos a presentar propostas para Biblioantioquía. Fedellade nos andeis e atopade o voso libro de ciencia en galego!  

Allariz, Xinzo e Ambía: un proxecto colaborativo de bibliotecas escolares. La Voz de Galicia

O pasado 2 de novembro, La Voz de Galicia adicoulle unha páxina enteira a este proxecto no que o noso IES está inmerso. Nunha das fotografías aparecen dúas das nosas compañeiras participando nunha das actividades.

Ademais, María Garrido, a nosa incansable responsable da Biblioteca do IES Cidade de Antioquía, foi entrevistada a fondo como impulsora do proxecto.

Parabéns!

Achégase o Samaín. Imos collendo medo!

Entramos no insti e atopamos as cabazas decoradas: cal é a que máis vos gusta? A que máis medo dá? A máis orixinal? Pero, agardade para votar, aínda están chegando.

 1º de ESO A, coa súa titora Rosa, xa ten a clase terrorífica. Mirade:

 Ademais, parece que xa empezaron a ler cousas de medo:

Así que BIBLIOANTIOQUÍA non vai ser menos: estamos a preparar lecturas, decoración, bromas pesadas... Todo para que o venres berredes coma nunca!

A miña canción favorita de Bob Dylan

Unha das que máis me gusta é  a  que puxestes, Blowin in the wind . Así que escollo outra,  Master of war:

É unha cancion denuncia das guerras e dos que as potencian para así  facer prosperar os negocios das armas, mandando a loitar dende os seus cómodos despachos.

Propoño a Asun Caneda para seguir coa cadea.

Blowin' In The Wind. Nobel de literatura 2016

A poesía naceu acompañada de música, pero levamos tempo afeitas a rodeala de silencio e agochala nas frías páxinas dos libros.


Bob Dylan escribe poesía para saborear tamén cos oídos. Un gustazo que se lle recoñeza co premio literario máis prestixioso.

Di que este poema o escribiu en 10 minutos. Quizais si e quizais non. Hai xente á que lle sae sen querer, outra ten que traballala máis.





Escoitade este "Blowin'in the wind, saboreade ese son "da resposta flotando no vento" e practicade de paso o voso inglés.

Para rematar, recuperamos o xogo dos retos. Trátase de dicir cal é o tema de Dylan que máis vos gusta  e de que fala.
Para empezar, pásolle a vez a......

ROSA SUÁREZ