Relatos terrroríficos III

LE REFLET

Au sommet de la grande colline de la ville se trouvait une petite maison principalement herbeuse. Tous les habitants avarent peur de s’approcher parce que chaque nuit de plen lune, on  puvait voir le reflet d’une fille dans le seule fênetre de la maison.

Comme ils en avaient assez d’avoir peur a passer par là, les voisins ont décidé de se réunir pour que quelqu’un ose y aller. Le fils du maire, que voulait parâtre courageux, s’est porté volontaire.

Il est parti de nuit et a promis de revenir le lendemain. Comme prévu, il ne s’est pas présenté et au bout de quatre semaines, les voisins se sont  de nouveau réunis le jour de la pleine lune pour observer la fênetre de la sombre maison.

Ce qu’ils ont vu les a choque’s, car le reflet qu’ils ont vu cette fois n’était pas celui de la fille mais celui du fils du maire, Peut-être que la maison était hantée…

Carla Bolaño Sotelo, 1º Bacharelato B

May and Lisa were two girls, they were veste Friends, but one day, they got very angry, three months later May died, Lisa was very sad because she loved May and couldn’t say goodbye.

Al nights Lisa had nightmares with May. The first Halloween without May Lisa had a nightmare, but the nightmare was different…

Lisa dreamed that she and May were playing with a doll, the doll was old and creepy, in the dream May said: “I will always be with you” and Lisa was silent, suddenly Lisa wake up to a loud noise, it looks like something had fallen, but Lisa was alone, Lisa got out of bed and slowly went to look around the house, but there was nothing, she went back to bed because it was 3:00 a.m., but when she returned to bed, she found the dream doll on top of the bed and a letter next to the doll, that said: From May to Lisa.

Carla Pereira Antúnez, 1º ESO B

Relatos terroríficos II

No se podía creer que al fin la hubiese hallado. Después de tantos cuentos escuchados a su abuela sobre princesas rescatadas. Por fin hacía realidad su sueño de infancia. Observó la torre, solo un ventanuco casi comido por la hiedra. Miró hacia adentro y pudo ver a una joven de belleza ninfea, tez pálida, encaracolados cabellos rubios y mejillas encarnadas; le pareció intuir, además, unos ojos claros, tal vez acuosos. Comenzó a trepar y cuando estaba ya casi arriba, una mano nívea le fue tendida. Él se asió como si de un oasis en medio del desierto se tratara. Ella sonrió, entonces lo vio, unas infinitas hileras de dientes que semejaban alfileres y unos ojos rojos, casi que demoníacos. Trató de soltarse, pero ya era demasiado tarde.

Después, mientras rechupeteaba un par de costillas, sonrió al recordar el libro de cuentos que sus hermanos publicarían, por aquel entonces sus festines serían prácticamente diarios. Sonrió.

Laura Valeria Gutiérrez Caneda, 1º Bacharelato A

CORTES DE BONECA

Unha leve brisa golpeaba na xanela cun ritmo constante. A rapaza revolvíase inquieta entre as sabas debido aos sons que inundaban a habitación. Subitamente, un forte estrondo fixo eco nas catro paredes e unha corrente de aire frío penetrou no cuarto. A rapaza, instintivamente, ergueuse á vez que se abrazaba a si mesma intentando espantar o frío. Ollou cara a ventá aberta, mentres sentía arrepíos percorrendo o seu corpo. Era unha noite de inverno coma calquera outra, cunha néboa pechada inundando a rúa. Curiosa, achegouse á ventá para tentar pechala. Era un suceso estraño, xa que as ventas non se abrían soas con facilidade e o vento non era excesivamente forte. Sen darlle moitas voltas, pechouna e correndo, refuxiouse de novo na súa cama tentando entrar en calor. Cando xa estaba a piques de volver caer nos brazos de Morfeo, outro ruído púxoa alerta. A boneca de porcelana que herdara da súa nai xacía feita anacos aos pés da cama. Levantouse, esta vez cautelosamente, e con delicadeza recolleu os restos da faciana do xoguete. Comezou a sentir como sangue corría polas súas mans aínda cando non notara ningún corte nelas, e xa asustada, soltou os anacos e retrocedeu tropezando e caendo, á vez que se sumía nunha profunda escuridade. Horas despois, o sol iluminaba o cuarto no que a nai entraba e atopaba baleiro, coa única presenza da boneca, intacta, no medio do leito.

Nerea Carballo Fernández, 2º Bacharelato B

Relatos terroríficos I

 

A RESPIRACIÓN

Todo comenzou nunha aldea chamada Sandiás.

Era o aniversario de Hugo, os seus pais foran comprar regalos para o seu aniversario.

Cando se foron, Hugo chamou a un amigo seu, pero, de súpeto, escoitouse unha respiración e o a amigo de Hugo colgou berrando. Seguiu probando a chamar a todos os seus amigos e familiares, pero non contestaban. Máis tarde armouse de valor e decidiu saír da casa, estaba volvendo escoitar esa respiración, pero seguiu adiante.

Chegou a unha igrexa da aldea e viu moitas tumbas de persoas que aínda estaban vivas. Pero de repente viu unha gran porta que dicía: “respira”. Entrou alí, pero non había nada alí dentro, así que saíu, pero notou que o único que podía facer era respirar…

Hugo Fernández González, 1º ESO B

SARAI CAMPOS RODRÍGUEZ 2º ESO B

EN EL BOSQUE DE LAS LECHUZAS

Estábamos en el medio del bosque, ambos montados en nuestros caballos, cuando esa dichosa manada de lobos volvió a aparecer alterando a Cosmos (mi caballo) y a su vez a Estrella. Salimos más rápidos que la velocidad de la luz y nos adentramos en la zona inexplorada del bosque de las lechuzas. Giramos la cabeza un momento hasta observar que nada nos perseguía. Esa zona tenía mala fama, en ella habitaba la tribu más sanguinaria del bosque. Nuestros caballos no podían más, Estrella estaba cansada y Cosmos tenía una herida en la pata trasera debido a la desgarradora mordedura de un lobo. Se oyó un ruido, sonaba como ramas chocándose entre sí. Ese sonido siempre me ha impacientado. Mientras yo vigilaba cualquier tipo de emboscada Gabriel le curaba la herida a Cosmos. Siempre hemos estado juntos, “Lara y Gabriel” los amigos inseparables.

Mis ganas de recordar nuestras aventuras cesaron al escuchar resonar una voz que decía “Os vamos a matar, vamos a ahorcaros y nos comeremos a vuestros caballos”.

Una cuerda salió disparada de un árbol y encestó de pleno en mi cuello. Empecé a ascender y con las pocas ganas de vivir que me quedaban grité con suavidad, como si no me importara nada de lo que estaba pasando. De pronto vino Gabriel, que con su navaja cortó la cuerda que me sujetaba y luego me entregó mi arco. En ese momento nos veíamos rodeados, y fue entonces cuando pudimos ver, con los ojos cerrados, nuestro FIN.

Sarai Campos Rodríguez, 2º ESO B

Concursos Samaín

 

Xa hai gañadores! Quen serán? Achegádevos no recreo do venres ó patio de 1º da ESO!

Outono: libros novos para tardes escuras

 

Libros de todas as cores, de todas as épocas, de todos os temas. Atopa o teu!

Amor ós libros

 

Xa está aquí o ESCONXURO DO CORONAVIRUS!

 

SAMAÍN

 

Chegaron os días terroríficos!

As portas do Cidade de Antioquía recibíronnos cociñando esconxuros e beberaxes que limparán as miasmas e que nos devolverán un aire nidio e salutífero! 

Está a cocer o ESCONXURO DO CORONAVIRUS.

Atentas, en próxima entrada, terémolo a disposición das persoas interesadas. Recoméndase en doses GRANDES!

Conexión Concello de Xinzo

Propostas para Samaín

 E, ademais do concurso, un feixe de propostas terroríficas (!!!) ENGAIOLANTESSSS. Lédeas, escollede a que mellor vos acae e...APUNTÁDEVOS! Cal é a túa escolla?

ESTÁN CHEGANDO MOITAS NOVIDADES PARA TI!!!!

Co outono chegaron a Bibliocidade moitas novidades que están agardando por ti. Podes solicitalas enviando un correo electrónico a prestamosbibliocidade@gmail.com. Por favor, non dubides en pedirnos o que necesitas. Estamos ao teu servizo para proporcionarche as lecturas que buscas.

   

Achégase SAMAÍN

 

Xa o notastes? Os días van sendo máis curtos, a luz vaise apagando, polas noites escoitamos zoar o vento e o noso maxín voa por territorios escuros...

Aproveitade esas fervenzas terroríficas que agroman no voso interior e dádelle forma

Imos aló.........

Día das escritoras

 A Biblioteca Nacional de España promove a iniciativa de adicarlle un día ás mulleres escritoras. Trátase de difundir o seu  legado e recordar as dificultades ás que se enfrontaron así como o valor das súas obras. Este ano é Elvira Lindo a encargada de representar ás escritoras.

Reproducimos a continuación un texto seu escrito para a ocasión: 

"Bien se podría decir que la literatura escrita por mujeres está a menudo espoleada por una conciencia esencial del esfuerzo. En clave autobiográfica o como representación de una colectividad destinada a un trabajo poco o nada reconocido las mujeres expresan cuánto trabajo precisa el acto de amar, de tener hijos o de desear la soledad, cuán férrea voluntad hay que reunir para defender una vocación al tiempo que se cumple con las tareas que ha acarreado tradicionalmente la condición femenina. La voz de las mujeres suele exhalar un aliento esforzado, una conciencia constante de que la vida siempre ha de exigirles más que a los hombres.

De Teresa de Jesús a Idea Vilariño, de Luisa Carnés a Alfonsina Storni, pasando por Elena Fortún, Luz Pozo, Concha Méndez, Mercé Rodoreda, Circe Maia, Gabriela Mistral y tantas otras en cuya escritura se refleja el esfuerzo de vivir, la vida trabajada, el cansancio y la v
oluntad de cumplir, a pesar de las trampas del camino, con una vocación tozuda e intensa."

Elvira Lindo, comisaria de la V Edición del Día de las Escritoras 2020

Préstamo

Aínda que todo mudase, hai cousas que seguen no seu sitio, coma meterlle o dente ós libros que enchen os nosos andeis: libros novos, vellos, obrigatorios, voluntarios, con debuxos, con fotos, con música... 

Escolle o teu, pídeo por correo electrónico e, como por arte de maxia, chegará ás túas mans, coma sempre!

(E non esquezas devolvelos nos prazos: iso tampouco mudou!)

Abrimos as portas do novo curso!

Despois de días de preparativos, adaptacións, reflexións e tamén preocupacións, voltamos con moita ILUSIÓN. Aínda con circunstancias difíciles, agardamos dar GRANDES PASOS.

Iremos informando das novas, dos cambios, das adaptacións. Sen presa, sen pausa.

Para comezar, deixamos este marabilloso video que nos abre unha fiestra ao mundo exterior, con tres libros extraordinarios, que se saen do común. Libros para viaxar a lugares perdidos, a lugares próximos ou lonxanos, a territorios salvaxes e a outros "civilizados".

Non é preciso coller un avión para viaxar!

Grazas á Diana Pastoriza, que nos agasallou con esta creación! (Por certo, visitade o seu blog, Palabras da man ao corazón, un caixón no que atopar lecturas deliciosas!)

Recomendacións para o verán

Vannos chegando respostas á nosa petición de propostas de lectura para as vacacións.

Podedes seguir enviando, e, sobre todo, ir pedindo a vosa cita para recoller as vosas escollas!

Préstamos para o verán

Os libros tamén se aburren nos andeis! Tedes que os vir buscar, con precaución, con seguridade, con alegría!
Deixámosvos as instrucións, moi sinxelas, para levalos de vacacións. Axudádenos a que se ventilen!

Acceso a libros libres

Non podemos facer préstamos como nos gustaría, pero, para que non quededes con ganas de ler, aquí vos deixamos algúns enlaces para acceder a lecturas novas. Non vos cortedes!!!!
https://www.elejandria.com
https://freeditorial.com/es/
https://www.textos.info

Día das letras galegas, lonxe.

Recordando a Ricardo Carballo Calero, con música e poesía

E aquí unha entrevista marabillosa nun grande programa, A trabe de ouro.

Preparándonos para o día das Letras galegas

Lecturas confinadas

Recolleita das lecturas que a comunidade Biblioantioquia quere compartir co mundo, rompendo muros, rompendo cadeas, rompendo confinamentos

Grazas a todas as persoas que participastes!!!

Boletín do 2º trimestre (ata que todo mudou!)

BOLETÍN BIBLIOCIDADE
Segundo trimestre, 2019-2020

Pincha na foto para acceder ao repaso da vida na biblioteca do IES Cidade de Antioquía ata que todo mudou. E tamén hai un oco para o que nos quedou por facer...

Premio Cervantes 2020 Joan Margarit

Lectura do poema Reconciliaciones 

Raúl Gómez Pato

Día do libro no ano da Covid 19

Un día especial nun momento especial.

Achegamos o precioso díptico elaborado pola Consellería de Educación. Contén un texto de Manuel Gago e unha foto de Harold Iglesias, cun chasco, paxariño común na nosa contorna.

Ler fainos únicos.

Cada vez que abrimos un libro, cada un de nós atópase co resto da humanidade, coas persoas do noso tempo e con aqueloutras que viviron hai centos de anos. Todos, os que están e os que xa non están, atopámonos para sempre entre as palabras. E ninguén le o mesmo libro, porque os libros fálannos distinto a cada un de nós.
Cada libro que lemos queda gardado no noso peito como semente, paxaro ou xabarín. E sempre, ás veces moitos anos despois, remata por saír, levando algo de nós.

Manuel Gago

Ademais:

Andrea Maceiras, Premio Clubes de lectura 2020.

E unha cousa preciosa para ir rematando:

Animádesvos a facer as vosas recomendacións no medio do confinamento?
Enviádeas ao correo da biblioteca.

ToteKing: rap+literatura+moita vida

Acaba de publicar un libro



Nesta entrevista podedes escoitar en primeira persoa a súa experiencia vital.  Unha vida que podía ser a de moita xente de hoxe en día: a relación co pai, a quen define coma "un yonki da lectura" e que habilmente o atou ós libros; as circunstancias difíciles ás que se enfronta a mocidade que ten éxito; os momentos de baixón...
A boa literatura non está rifada coas manifestacións artísticas que moitos non consideran tales, como o rap.
Mentes abertas é o que cómpre!

Muller e ciencia. Sophie Germain

O alumnado de 1º de Bacharelato coa axuda da súa profesora de matemáticas Celsa e co apoio da nosa biblioteca, preparou este fermoso proxecto para dar a coñecer o traballo dunha muller, Sophie Germain, que tivo que agochar a súa identidade feminima para poder dialogar en igualdade de condicións con matemáticos que pasaron á historia como Gauss.