xoves, 30 de maio de 2019

MOITA VIDA NA NOSA BIBLIOTECA

Cantas cousas aconteceron en Biblioantioquía nas últimas semanas. Houbo obradoiros de poesía con Carlos Negro, de expresión artística co colectivo Matrioska, de radio co alumnado de Agraria e Forestais ou de creación literaria coa nosa querida alumna de prácticas María Moreno. Enchemos o ambiente de creatividade e de ilusión, así que imos rematando o curso coa mochila ben cheíña de sentimentos positivos.
Temos a sensación de que este curso abrimos moitos camiños que seguiremos pisando, con calma e con goce, á volta das vacacións.






venres, 10 de maio de 2019

UNHA SEMANA CARGADA DE EMOCIÓNS

A semana do 30 de abril ao 3 de maio estivo cargadiña de actividade. Levabamos varios días preparando a nosa participación no Xornal escolar de Telemiño e por fin o xoves 2 de maio fíxose realidade. Guiados por Conchi, a xornalista que dirixe o programa, fixemos o noso propio espazo televisivo. Uns encargáronse da mesa de debate (para a cal tiñamos todo ben preparado), outras deron as noticias no telexornal como verdadeiras profesionais e por último outros fixemos de técnicos de cámara e rexidores. Menuda experiencia!!! Canto nos divertimos e canto aprendemos tamén!! Agora estamos á espera de vernos en acción o sábado 11 ás dúas da tarde en Telemiño. Non o perdades!!!!







domingo, 5 de maio de 2019

OBRADOIRO CON CARLOS NEGRO

O alumnado do Clube de Lectura de poesía de 2º de ESO participou nesta estupenda actividade que consistiu en compoñer e recitar poemas.
Que capacidade de creación! Tentaremos publicar aquí algunhas das súas poesías.



luns, 8 de abril de 2019

Estamos en obras. Estamos en obradoiros

Queremos crear espazos axeitados á diversidade.

Tinguimos de cor a esquina máis luminosa da biblioteca, para recibir os libros máis diversos, solidarios e libres.






E a estrea foi de luxo: Obradoiro de ilustración a cargo dos nosos veciños artistas de ESPACIO MATRIOSKA para alumnado participante no proxecto de excelencia do noso instituto. 


FELI ALOGO, unha historia real de loita contra as dificultades

O pasado 29 de marzo, seguindo coa nosa teima sobre a igualdade que  


XA SE ESCAPA POLAS 

FIESTRAS DE 



BIBLIOANTIOQUÍA 

ACOMPAÑOUNOS  Feli  Alongo presentada por Delfín Caseiro. Esta muller guineana contounos a súa historia de superación das dificultades. 
Con catro anos perdeu a vista, pero nin iso nin os impedimentos que, no seu país, se lle puñan ás mulleres que querían saltar barreiras e saír do reducto de traballo e maternidade ó que se vían destinadas, puideron con ela. Estudiou dereito, fala perfecto galego, escribe e conta a súa experiencia e o seu proxecto vital, que se pode resumir con estas palabras: 

 "Hai que ser capitalistas cos pensamentos, e sacar estratexias para resolver os problemas".


 Unha lección de vida que recollía o xornal La Región.


luns, 1 de abril de 2019

Poesía, poesía!

A poesía saíu da Biblioteca para tentar a quen entra pola porta do Cidade de Antioquía!

Atrévete a probala!


luns, 18 de marzo de 2019

8 de marzo. Mulleres, mulleres, mulleres....

Exposición de traballos realizados polo alumnado e profesorado para o día da muller. Éxito de participación!





 



luns, 11 de marzo de 2019

Club de lectura

A semana pasada, tivemos a gran reunión dos clubes de lectura en Ourense, con Edurne Portela, autora do libro Mejor la ausencia, que lemos no presente trimestre. Agardamos as achegas das persoas participantes! 

luns, 18 de febreiro de 2019

Metémonos na súa pel


 Abrí el viejo baúl de los recuerdos arrinconado en el desván, y entre polvo, escondida bajo un montón de fotos y cartas, pude vislumbrar a la pequña yo de hace unos años.
El cuerpo lleno de cicatrices que nunca se borrarían, un largo pelo cubierto de mugre y dolor, unos ojos grandes y verdes ahora sin brillo y vacíos de ilusión, y una coraza de puntiagudos alambres alrededor del cuerpo que comprimen el pecho.
Al fin y al cabo, esa muñeca y yo nos parecíamos bastante.

María Rosa Fernández  e Claudia Olmos.


Diana Pérez






As miñas mans comezan a quecer. Pouco a pouco sinto como o meu corazón volve latexar a ritmo constante. Agólpanse na miña cabeza as imaxes da nosa travesía, dóeme o bandullo coma se cun ferro me atravesasen.
Co paso dos días esquezo quen era, de onde son, e o retrato da miña pequena comeza a esvaecer. Todos os días, ao amencer, recito o mesmo xuramento:  son Kala, costureira no meu pobo natal, e perdín os meus ollos, Raissa, na negrura do mar.
Lembro os días felices, e semellan non volver xamais. Soa, quezo diante do lume improvisado, mentres percibo o cheiro a perigo.
Catro pés achéganse con garbo. Xa nada inporta, a vida sen o meu ben non garda sentido.


Bárbara Feijoo





luns, 28 de xaneiro de 2019

De novo, Gabriel Tizón no Cidade de Antioquía

Hai tres anos, este fotógrafo galego contounos a súa vida a carón dos refuxiados que naquel momento estaban en todas as portadas. Daquela vendo o seu documental, Lesbos, a illa que non flota, movémonos e conmovémonos.


Hoxe, poucos xa se acordan de Lesbos ou deses outros lugares onde se amorean persoas que fuxen da miseria, das persecucións, da morte. Persoas que petan na porta do mundo "civilizado" e que non reciben resposta. Isto podémolo ver no seu traballo A frialdade de Europa. O título dío todo.
Queremos escoitalas de novo e por iso levamos días poñéndonos na súa pel por medio das fotografías de Gabriel, recollidas en dous libros da nosa biblioteca, Muros e Vidas. 




luns, 21 de xaneiro de 2019

Mulleres visibles



Hoxe, o diario La Región recolle o traballo nas aulas dirixido polo departamento de Orientación e co apoio de Biblioantioquía, como base de datos e traballo, a prol da visibilidade das mulleres.




 Magnífica proposta, magníficos resultados! Parabéns!

luns, 17 de decembro de 2018

CHEGOU O NADAL CARGADIÑO DE AVENTURAS!!!


Ao pasar diante da biblioteca parade na preciosa estantería que preparamos para vós!!! Nela atoparedes novidades literarias moi interesantes para ler no Nadal. Están organizadas por niveis, só tedes que mirar no que vos corresponde. 
De todos os xeitos, na biblioteca hai moitas aventuras agardando por ti e sempre sempre haberá alguén que pode axudarche a atopar o libro que buscas. 

NON MARCHES SEN A TÚA AVENTURA!!!

Hace frío...., de Victoria Freitas


Hace frío, una niebla espesa tapa el final de la calle y se escuchan ladridos de perros en la distancia.
Es de noche y la única compañía es la de las pocas farolas que iluminan el lugar en un intento de restarle protagonismo a las estrellas; es la forma perfecta de despejar mi mente después de un día ajetreado.
Es entonces cuando escucho unos pasos a metros detrás de mí. Por puro instinto, empiezo a caminar más rápido de lo normal, pero los pasos no cesan. Al contrario: aumentan su velocidad y se acercan cada vez más. No es que tenga miedo, puesto que no soy un cobarde ni nada parecido. Pero a tales horas, no debería haber nadie en la calle...
Todo se para de repente: los perros se callan, los grillos ya no grillan y los pasos se detienen. Empiezo a creer que todo ha sido una alucinación causada por el cansancio, o quizás por el estrés del trabajo.
Pocos segundos más tarde, cuando creía que todo había terminado, escucho una respiración lenta detrás de mí que me pone los pelos de punta. Intento girarme, pero el miedo se apodera de mi cuerpo y me quedo paralizado.

Victoria Freitas, 1º de E.S.O.

luns, 10 de decembro de 2018

Jugar al escondite, de María Penín

Ella tenía una pequeña tienda en el pueblo. Vendía muchas cosas: jabón, aceites, botones... Todo hecho a mano. Los precios eran altos, pero la gente siempre decía que la buena artesanía se pagaba cara. ¡Y tanto!

Primero los capturaba cuando salían del colegio y los encerraba en su sótano, del cual nadie conocía la existencia. Les decía que iban a jugar al escondite. Una vez en el sótano, los mataba y aprovechaba cada parte de sus cuerpos.


Ese era el secreto de sus productos. ¡Pobres, siempre caían en su trampa!




luns, 26 de novembro de 2018

El piano, de Laura Valeria Gutiérrez Caneda

  Tan misteriosamente como se abre, se cierra. Pero no es la primera vez, lo hace continuamente. 
   A su hija no le gusta, no le gusta nada que la tapa de un piano se abra y cierre sola, cuando quiere y le aptece. 
   Le da exactamente igual que estés con las manos en las teclas y te las trille, o que estés durmiendo y con el alboroto te despierte.
Ahora se niega a tocar, pero su madre le riñe, le ha comprado a su hija un precioso piano de cola como quería.
   ¡Vale! se lo compró al padre de la pequeña difunta. Pero es que comprar un piano sin antecedentes ¡es carísimo!

COMO ELIGIÓ IRSE MI HERMANO, de Bárbara Feijoó

    Marcos siempre tenía una sonrisa en la cara, le encantaban las bromas y las adivinanzas, pero, sobre todo, era un chico realmente aventurero. 
    Un día descubrió la entrada a una sima, se emocionó muchísimo, tanto que empezó a reunir su propio kit de explorador. Yo, que tenía miedo y no estaba seguro de que todo saliese bien, le dije que era imposible que encontrase un tesoro allí dentro; creo que esto fue lo que realmente le empujó a hacerlo. 
    Una noche decidió escaparse de casa, y sin saber muy bien que hacer, le seguí para intentar pararle. Ancló unha soga a una piedra, consiguiendo así llegar hasta el fondo de aquella negra circunferencia rodeada de zarzas. 
   De pronto, gritó mi nombre, gritó tan alto y con tanta fuerza como lo hace un recién nacido al ver el mundo que le aguarda. 

Me descolgué lo más rápido que pude, quemándome completamente la palma de las manos. Lo único que pude ver fueron un montón de piedras que se habían desprendido y la linterna de mi hermano.

luns, 19 de novembro de 2018

SAMAÍN en BIBLIOANTIOQUÍA

Polo Samaín os libros de medo fuxiron da biblioteca e ocuparon os espazos comúns mesturados con bruxas, meigas, arañas, caveiras ....


Premios microrrelatos de medo








Parabéns a : Victoria Freitas, María Penín, Laura Valeria Gutiérrez Bárbara Feijoó, gañadoras en cada unha das categorías.
A partires de hoxe iremos publicando estes fermosos microrrelatos de Samaín.


xoves, 18 de outubro de 2018

XA TEMOS CONCURSO DE MICORRELATOS DE MEDO!!!


O Samaín xa está moi pretiño así que temos que botar a voar a nosa imaxinación para crear un microrrelato que dea moito moito medo!!! É importante que o ilustres ben porque as mellores historias, acompañadas dos debuxos máis orixinais e terroríficos terán premio!!!

CONTAMOS COA TÚA MICROHISTORIA. SEGURO QUE TES MOITAS IDEAS TERRORÍFICAS!!

luns, 1 de outubro de 2018

Novo curso!

Iniciamos unha nova andaina, con moitas ganas, moitos proxectos, moitas lecturas!
Estades prontas? Estades prontos?

Adiante a toda vela!

mércores, 27 de xuño de 2018

ROTEIRO LITERARIO DA NOVELA O TRAPECISTA DA MALLA DE ROMBOS

O clube de lectura Ao pé da letra rematou o curso cunha actividade excepcional: despois de ler a novela de Alberto Canal O trapecista da malla de rombos  viaxamos á cidade-estado de Benposta, Cidade dos Muchachos para coñecer o marco real no que se inspira a novela. Alí fomos guiados por Francisco Muradás, un dos pouco habitantes que quedan nesta cidade que hai anos tivo a súa propia moeda, o seu hospital, o seu estudo de radio e televisión e que, sobre todo, foi acubillo de moitos nenos e nenas abandonados pola sociedade. O proxecto do padre Silva esmoreceu porque foi presa das débedas económicas e porque os políticos viron nos seus terreos un lugar idóneo para construír un campo de fútbol...
En Benposta tamén recibimos a visita de Alberto Canal, autor da novela. Con el conversamos sobre a súa obra e da súa man viaxamos ao pasado para recordar a excepcionalidade do plan deseñado polo padre Silva. 
Rematamos o día viaxando ata Celanova para visitar a Casa de Curros, o mosteiro de San Rosendo e a magnífica biblioteca do IES Celso Emilio Ferreiro que, por se non o sabiades, foi sede da Cidade dos Muchachos durante seis anos, antes de asentarse nos terreos de Benposta.
Para os que non teñades idea do que é a Cidade dos Muchachos e o seu circo, lede a novela e ide pronto a visitala. Non vos defraudará. Ogallá algún día se recupere o proxecto marabilloso do Padre Silva.